پایگاه اینترنتی رسمی خانه خورشید
Header

تاریخچه نماد روبان ها

روبان صورتی

داستان روبان صورتی، داستان مبارزه برای ادامه حیات و رهایی از درد یک بیماری است. در سال 1992 میلادی زنی به نام شارلوت هایلی که خود از سرطان پستان رنج می‌برد مفهوم روبان صورتی رنگ را با هدف اطلاع‌رسانی عمومی درباره این بیماری معرفی کرد. او کارت‌های تزئین شده به روبان صورتی را در سوپرمارکت‌های محلی و در میان بسیاری از زنان و نویسندگان توزیع کرد. اکنون روبان صورتی به نماد آگاهی بخشی و اطلاع‌رسانی درباره بیماری سرطان پستان تبدیل شده است.

سرطان پستان يكي از مهمترين بيماري‏ها و شايع‏ترين علت مرگ زنان در محدوده سني 35 تا 55 سالگي است و دانستن اطلاعات اساسي در اين زمينه براي هر زني لازم است. در هر سال در میان هر1000 زن، يك تا دو مورد جديد سرطان پستان تشخيص داده مي‏شود.

سیگار، مشروبات الکلی، چاقی، مصرف غذاهای چرب و شیرین و عدم تحرک کافی از مهم‌ترین عوامل خطرزا در بروز سرطان پستان هستند. پزشکان معتقدند شیردهی خطر ابتلا به این سرطان را کاهش می‌دهد.

 

روبان قرمز  

در سال 1991 میلادی، یعنی یک دهه پس از ظهور ویروس اچ آی وی، عده‌ای از هنرمندان که بسیاری از دوستان خود را بر اثر ابتلا به ایدز از دست داده بودند، با تاسیس «گروه ایدز تجسمی» در شهر نیویورک تصمیم گرفتند با به خدمت گرفتن هنر، به اطلاع رسانی درباره ایدز و ویروس اچ آی وی اقدام کنند. آنها روبان قرمز را نشان گروه خود قرار دادند تا با رنگ قرمز، رنگ خون، توجه مردم را به اهداف این گروه جلب کنند و حسی پرشور برای آگاهی‌یافتن از این بیماری و مهرورزی و همدردی با مبتلایان را در آنان بیدار کنند.

روبان قرمز به سرعت به نمادی زیبا برای یک بیماری زشت تبدیل شد. اکنون این نماد آشنای جهانی روی بسیاری از اجناس مختلف کاغذی، پارچه‌ای و فلزی و به شکل سنجاق سینه در تمام سازمان‌های دولتی و غیر دولتی که در عرصۀ اطلاع رسانی درباره ایدز و حمایت از مبتلایان به آن تلاش می‌کنند، به چشم می‌خورد.

روبان بنفش

خشونت خانگی به معنی رفتار خشونت آمیز و سلطه گرانۀ یک عضو خانواده علیه عضو یا اعضای دیگر خانواده، به‌ویژه  زنان و کودکان خردسال است و خشونت‌های فیزیکی، خشونت جنسی، خشونت روانی و محرومیت‌ها و محدودیت‌ها را شامل می‌شود.

رنگ بنفش یادآور آثار و کبودی‌های خشونت‌ فیزیکی، به‌خصوص تنبیه‌های بدنی علیه کودکان است و روبان و علامت‌های بنفش نشانه‌های جهانی پذیرفته‌شده‌ای هستند که آگاهی و واکنش ما در برابر خشونت‌های خانگی  و دعوت عمومی به کمک به قربانیان این خشونت‌ها را به نمایش می‌گذارند. فراموش نکنیم که پنهان نگه داشتن خشونت‌ در حصار خانه‌هایی که بنا بوده جای امن زندگی باشند، ریشه‌های خشونت را قوی‌تر می‌کند و سکوت قربانیان خشونت خانگی و کسانی که از رخ‌دادن خشونت‌ها آگاهند، به گسترش پنهان این رفتارها دامن می‌زند.